17 februari 2021 Onze paarden

Onze Paarden

We stellen ons team voor:

Naam : Evida
Ras : Appaloosa Merrie 
Uit : 2003

Met Evida is alles eigenlijk begonnen, een “rescue” paard.

Met Evida is alles eigenlijk begonnen, een “rescue” paard.
Zij is in 2012 op Ingrid haar pad gekomen. Ingrid begon haar te rijden, nog op de traditionele manier, dit ging niet altijd even lekker en Evida was een heel gespannen paard met een sterke eigen wil.

Na twee jaar rijden/verzorgen kochten wij haar. Ingrid en Evida hadden namelijk wel al een band opgebouwd. Vanaf hier ging het eigenlijk alleen maar bergafwaarts. Evida ging er nog meer van door dan dat ze eerder al deed en ze had nergens meer plezier in. Ingrid is naar een oplossing gaan zoeken, zo kwam ze uit bij Parelli en ze is een weekend naar het Lage Woud gegaan. Hier kwamen ze allebei stralend en vol inspiratie vandaan. Evida kreeg steeds meer plezier in werken en Ingrid vond het heel gaaf om te zien hoe het eindelijk weer goed ging tussen hun. Evida kwam stapje bij stapje weer in balans.

Ze stond in die tijd samen met een ander paard. Uiteindelijk is dat paard weg gegaan dus stond Evida alleen. Dit vonden wij verschrikkelijk dus zijn wij gaan zoeken naar een Tinker merrie, want wij zijn gek op Tinkers. Zo zijn we bij Piper uit gekomen. Het waren niet beste vriendjes op het eerste gezicht. Piper was namelijk, door een trauma van vroeger, erg dominant,vooral met voer. Evida daarentegen is, met name met eten, erg onderdanig en maakt snel een prooi van zichzelf.

Evida en Ingrid hebben een hele speciale band en die is in der loop der jaren alleen maar sterker geworden. Hier in Duitsland staan ze lekker bij huis en we hebben mooie uitrij mogelijkheden. Buitenritten gaan hier nu veel en veel relaxter, fijn bitloos en boomloos. Evida is wel duidelijk de leidster van onze kudde, ze is namelijk erg sociaal naar alle dieren en meeste mensen en is erg werkwillig. Evida staat dichter bij de natuur dan de meeste paarden waardoor zij heel goed voor zich zelf kan zorgen. Ze mag hier dan ook zo natuurlijk mogelijk leven. En het mooie is dat zij dit ook doorgeeft aan onze andere paarden.

Naam : Piper
Ras : Engelse Tinker merrie
Uit : 2009

Toen ze bij ons aan kwam ontdekten wij erg snel een paar trauma’s.

Dit is dus Piper, een Engelse Tinker merrie. Wij zijn bij Piper gekomen omdat Evida alleen kwam te staan. Piper was, op de plek waar wij haar vandaan hadden, gedekt. Ze was erg afgesloten voor mensen en dieren, had een berg trauma’s en was nog compleet groen. En toch wilden wij haar. Toen ze bij ons aan kwam ontdekten wij erg snel een paar trauma’s. Ze had een halster die was ingegroeid in haar neus en daardoor kon ze dus niet normaal eten en moest knabbelen. Hierdoor was ze erg mager en had totaal geen spieren. Ze was ook niet sociaal, dit komt dus vanwege een van haar vele trauma’s. Dus Piper pakte haar kans en werd de princess van het eten (haar naam is officieel ook Pie Princess).

Melissa wilde, net zoals Ingrid deed met Evida, gaan werken met Piper om een band op te bouwen, haar wat spieren te geven en haar trauma’s te verwerken. Al snel merkte Melissa dus echt dat ze niks met ons te doen wou hebben. Ze heeft alles geprobeerd maar het ging van kwaad tot erger en uiteindelijk wou Piper echt helemaal niks meer. Melissa was zo teleurgesteld in haarzelf en in Piper, ze wilde eigenlijk niet meer verder. Maar toen kwam er weer een trainingsweekend aan bij het Lage Woud. Deze kans hebben ze genomen en Ingrid met Evida en Melissa met Piper gingen onderweg naar Makkinga. Hier hebben ze allebei zo veel geleerd! Melissa is er tot op de dag van vandaag nog zo dankbaar voor wat ze daar allemaal heb mogen leren. Vanaf hier ging de reis samen verder. Helaas kwam het werk al snel stil te liggen want het werd winter en dus één grote modder bende. Ook hadden we geen bak waar we in konden werken dus lag alles weer stil. Melissa is wat meer gaan wandelen maar ook dat kwam snel stil te liggen. Uiteindelijk ging Melissa niet eens meer mee naar de paarden, vanwege persoonlijke gebeurtenissen. Melissa liet Piper in de steek en stelde haar alleen maar teleur. I

In het voorjaar kwam dan daar Melissa haar monstertje, Piper 2.0 namelijk O’Malley. Het ging met Melissa weer beter en ze ging weer elke dag mee. Piper was zo blij! Na een paar maanden had Melissa weer een terugval en had nergens meer zin in, dus ook niet in de paarden. Melissa liet nu nog meer paarden in de steek. Ze was zo boos op zichzelf, want HOE kan ze de paarden zo achter laten! En daar was de dag dat ze goed nieuws kreeg, we gingen verhuizen! Melissa zat weer goed in haar vel en ze ging weer elke dag mee naar de paarden. De paarden waren zo blij!

Dan in Juli 2016 was het zo ver, we gingen verhuizen! Eindelijk de paarden aan huis en een eigen bak! De paarden zijn hier zo veranderd! Ze zijn relaxed en zitten lekker in hun vel, ze zijn speels en energiek en super gespierd! Melissa kon nu ook eindelijk weer verder met Piper. Dus ze is heerlijk begonnen met grondwerk en wouw wat doet ze het tot op de dag van vandaag goed zeg! Maar dan, de dag dat ze weer voor het eerst op haar ging rijden. Wat ging dit slecht zeg! Ze kreeg erge ruzie met haar en beiden waren gefrustreerd. Dit kon niet, dus alles uit de kast getrokken. Maar Melissa wilde bij haar eigen wijze blijven. Dus beleren zonder bit! Hier is ze ook altijd bij gebleven. En stapje voor stapje ging het steeds beter en beter.

En dan zijn we bij de dag van vandaag aan gekomen. Melissa rijdt op een neckrope door de bak en op buitenrit met een los teugeltje, Piper en Melissa vliegen over de zandpaden heen, kunnen klassieke rijkunst vanaf de grond en onder het zadel (op de grond in vrijheid of aan een touw), ze kunnen samen alles in vrijheid, springen kan ze super hoog nu en hun band is unbreakable. Piper doet alles voor Melissa en Melissa doet alles voor haar, samen zijn ze een team en niks is te moeilijk of te eng voor hun. Ze genieten ervan om samen te zijn. Piper is nu speels, sociaal, knuffelig en loopt de sterren van de hemel. Toch blijft Piper Piper en Melissa houdt daar van. Ze heeft haar trekjes en houdt nog steeds niet van andere mensen en andere dieren maar is al een stuk socialer als vroeger. Ze zijn er nog lang niet maar in die paar jaar zijn ze zo ver gekomen! Zij is Melissa haar zielspaard en haar aller beste vriendinnetje. Ook nog is ze de beste mama die O’Malley zich maar wensen kan. Melissa haar spierbundeltje!

Naam : O’Malley
Ras :  Tinker ruin x Shire Ruin
Uit : 2015

Vanaf toen is ze gaan oefenen en oefenen.

Dit is Melissa haar knappe Tinker ruin, O’Malley. O’Malley is dus de zoon van Piper. Hij is bij ons geboren, en dus hebben wij hem vanaf zijn geboorte mogen zien opgroeien. Hij was al direct een beste jongen en een echte hengst. Ook wist hij heel goed hoe sterk hij was en gebruikte dat al heel snel tegen je. Het is een echte dominante rakker en daarom was Melissa in zijn eerste jaar bang van hem. Melissa was namelijk nog jong en erg angstig, zeker voor hem omdat hij dus al erg dominant en groot was.

Melissa heeft zoveel mogelijk met hem proberen te doen maar haar angst zat te veel in de weg. Daarom heeft ze gezegd dat ze hem later als ze beiden wat ouder zijn, weer zou pakken om dan echt te gaan beginnen. Het probleem was alleen dat hij een echte hengst begon te worden en dus zat er niks anders op dan hem te laten ruinen. Vanaf dat moment is het bijten minder geworden en trapt hij niet meer.

Toen kwam de dag dat we gingen verhuizen. Het inladen van O’Malley was een ramp! Hij dacht dat hij zou sterven als hij de laadklep aan zou raken, hierdoor is hij dus zelfs achterover geslagen. Eenmaal de laadklep aangeraakt vond hij het toch wel meevallen en hij liep er zo in. Toen kwamen ze aan en Melissa ontving ze hier. Wat waren ze heerlijk relaxed, zelfs na een behoorlijke reis.

Na 2 maanden rust gehad te hebben wou Melissa toch gaan beginnen met hem. Inmiddels was hij namelijk al 2 jaar. Hij was veel rustiger en beet ook niet echt meer. Melissa pakte hem aan het touwhalster en nam Piper ook nog even mee, hij was het namelijk nog niet gewend om alleen te gaan. Melissa ging wat basis doen en wouw! dit ging geweldig. Vanaf toen is ze gaan oefenen en oefenen. Op een dag is er bij haar iets omgeslagen en waren al haar angsten weg. Het ging elke keer beter en beter.

En dan komen we bij de dag van vandaag. Hij kan al zo veel, van los werken tot hier en daar een start van klassieke rijkunst vanaf de grond en alles kan hij alleen, zelfs naar buiten en alleen in de trailer (hij heeft 100% vertrouwen in Melissa en zij in hem). Hij staat altijd voor haar klaar en is het meest werkwillige paard wat ze maar kent. Hij kijkt heel veel van zijn moeder af en wil het dan maar al te graag laten zien. Hij is zelfs beledigd als Melissa hem een dag rust geeft. En zelfs dan komt hij in galop naar haar toe om haar een kusje en een knuffel te geven. Hij is haar beste vriendje! Hij lijkt qua gedrag erg veel op zijn moeder. Hij is erg werkwillig maar ook erg eenkennig. Naar andere mensen is hij niet altijd even lief en kan hij opeens bijten. Melissa daarentegen bijt hij nooit, en naar kinderen is hij ook een schat en zou hij nooit wat doen. Hij is ook niet altijd even sociaal naar ander dieren maar de meeste tijd wel. Wel is hij erg snel jaloers en kan dan ook echt boos doen naar de rest. Voor de rest is het een echte schat die Melissa altijd aan het lachen krijgt. Hij doet altijd zijn best voor haar, en ze is toch zo verliefd op hem! Vroeger wou ze altijd al een bruinachtige met grijze Tinker ruin. En kijk hem daar dan staan! Haar mooie maatje!

Naam : Mare
Ras : Ierse Tinker merrie
Uit : 2008

Toen wij Mare en O’Livia zagen hadden we gelijk een klik en konden we ze niet laten staan.

Mare is de moeder van O’Livia. Zij is bij ons gekomen omdat wij een moeder met veulen zochten om onze kudde nog beter in balans te krijgen en zodat O’Malley op kon groeien met een leeftijdsgenoot. Toen wij Mare en O’Livia zagen hadden we gelijk een klik en konden we ze niet laten staan. Mare is lichamelijk niet goed en nog compleet groen. Wij denken dat zij altijd is gebruikt als fokmerrie en daarom nooit iets heeft geleerd, behalve zich heel goed af te sluiten voor alles en iedereen.

In haar leven heeft zij al heel veel mee gemaakt en is op veel plekken geweest, waarschijnlijk heeft ze nooit liefde gekend maar alleen heel veel agressie. Toen zij bij ons kwam was ze heel erg mager, zat niet goed in haar vacht, haar manen vielen uit, geen spieren, een slechte heup, hele lange hoeven, ze had snot en ze hoestte. Oftewel, ze zat niet lekker in haar vel en was behoorlijk ziek. Ingrid is haar met cranio sacraal gaan behandelen. Het werd wel beter maar het ging niet helemaal weg. Haar snot is chronisch maar gaat sommige periodes heel goed en sommige periodes weer erg slecht, het hoesten is compleet weg, haar vacht en manen zijn weer goed (we moeten haar manen wel kort houden), haar spieren zijn door de paddock paradise ontzettend gegroeid, haar hoeven zijn nu helemaal goed, en ze is niet meer mager. Haar heup is alleen nog niet goed en we weten ook niet of dat ooit nog goed gaat komen. Hierdoor werken wij niet met haar en mag zij gewoon lekker haar eigen ding doen en genieten van haar leven en van alle liefde die ze hier krijgt.

Mare is wel een super goede aanvulling geweest voor de kudde. Zij is een heerlijk rustig paardje wat niet snel ergens van opkijkt, heel sociaal, vindt alles en iedereen lief maar staat niet als eerste bij je voor aandacht en is de beste mama van de wereld. Zij en O’Livia hoeven gelukkig ook niet gescheiden te worden en ze mogen lekker genieten van elkaar. Wij blijven ons best doen om Mare beter te krijgen, gelukkig is zij al heel ver gekomen en wij en onze kudde kunnen geen leven zonder haar voorstellen. Veel mensen vinden haar nutteloos want je kunt niet met haar rijden… dat is zeker waar je kunt niet op haar rijden maar nutteloos is zij niet! Zij is heel belangrijk voor onze kudde en voor ons. Zij is een heel lief knuffelig paardje wat rustig bij je blijft als je je niet fijn voelt. Dit is onze Mare en wij zijn heel blij met haar!

Naam : O’Livia
Ras : Tinker merrie
Uit : 2015

Dit wollige monstertje is O’Livia.

Dit wollige monstertje is O’Livia. Een Tinker merrie. Zij is niet bij ons geboren maar wij hebben haar met haar mama, Mare, gekocht toen zij een maand oud was. Wij zijn bij deze twee dotjes uitgekomen omdat wij niet maar 1 veulen wilden. Wij wilden graag dat O’Malley met een leeftijdsgenootje zou opgroeien. Dus wij zijn op zoek gegaan naar een moeder met veulen. Uiteindelijk zag Melissa dit koppel op internet met de middels foto die hier boven staat.

Wij waren verliefd op die twee dus wij zijn gaan kijken en er was direct een klik, wij konden ze niet daar laten staan. O’Livia was een heel angstig, klein veulentje, Mare kende nog helemaal niks en had/heeft heel wat lichamelijke problemen. Toen was daar de dag dat ze aan kwamen. O’Livia moest alweer in de trailer maar dit keer voor iets goeds. Vanaf haar geboorte heeft ze al heel veel nare dingen mee gemaakt en ze was dus heel wantrouwend naar mensen. Dit was heel snel weg doordat ze zag hoe de rest van de kudde was en sindsdien is het een enorme knuffel. Van die nare gebeurtenissen heeft zij gelukkig niets overgehouden en ze is de grootste knuffelbeer die er maar is.

O’Malley en O’Livia zijn al vanaf de dag dat zij bij ons is beste vriendjes. Jut en jul, gewoon onafscheidelijk. En ondanks dat O’Malley een hengst was, nu dus een ruin, kan O’Livia hem met gemak aan. Wij zagen al heel snel aan haar dat zij later leidende merrie zou worden, ze werd/wordt door tante Evida getraind. Het is, zoals we al vertelden, wel een echt monstertje, ze kan heel opdringerig zijn en pakt alles in haar mond, hierdoor vond Melissa ook haar vroeger best eng. Ze is niet makkelijk weg te krijgen, soms is dit wel heel grappig maar het kan af en toe ook wel heel frustrerend zijn.

Vanaf dat ze een jaar of 3 is, is Melissa ook met haar aan het werk gegaan, al haar angsten zijn weg. O’Livia is nog wel echt een klein veulentje in haar hoofd en was nog niet zo snel als O’Malley er aan toe om al wat te gaan werken. Dit maakt ons totaal niet uit en we hebben dat gewoon gerespecteerd. Uiteindelijk kwam ze zelf naar Melissa toe en gaf heel duidelijk aan dat zij ook wou werken. Melissa was zo verbaasd en zo trots dat ze zelf naar haar toe komt zodra zij daar klaar voor is. Ze pakt nu alles heel snel op en heeft er echt plezier in. Ze zijn nu samen lekker bezig en nemen de tijd. Het is een heel gevoelig paardje die graag in je buurt is. Ze vindt alles leuk en gaat een geweldige leidster worden. Ons aapje die iedereen aan het lachen krijgt. We zijn heel benieuwd hoe zij gaat uitgroeien. Ons meisje!

Naam : Grifon
Ras : Normandische Cob Ruin
Uit : 1994

Hij voedt de jonge paarden op maar…

Grifon is een Normandische Cob x Connemara. Hij heeft de looks van een Normandische Cob en de gangen van een Connemara. Hij komt van oorsprong uit Frankrijk en heeft daar een heerlijk luizenleven mogen leiden. Hij heeft nooit echt hoeven werken, af en toe zat er eens iemand op en meer hoefde hij eigenlijk niet te doen. Wel werd hij af en toe voor coaching gebruikt.

Hij staat zijn hele leven al 24/7 buiten en een groot deel daarvan heeft hij met zijn moeder gestaan. Zijn moeder is een paar jaar geleden overleden. Verder stond hij met nog twee paarden, Paradox en Noblesse. Samen met hun is hij bij ons in Duitsland gekomen. Sinds hij bij ons woont heeft hij al meer moeten werken dan dat hij ooit heeft moeten doen, dit vindt hij geweldig en hij is erg werkwillig.

Hij vindt aandacht en knuffels geweldig! Het is een erg lief en sociaal paard met geen greintje kwaad in zich. Hij is lief naar alle dieren en alle mensen. Grifon is het paard van Marco. Marco werkt met en rijdt op hem, samen leren ze alles. Grifon leert erg snel en staat voor alles open. Hij beheerst al een hele basis van grondwerk en binnenkort gaat Melissa een start maken met academische rijkunst met hem. Hij staat twee keer in de week in training bij haar en verder geeft Melissa Marco les met hem.

Hij heeft het erg naar zijn zin hier en wij kunnen niet wachten om te zien welke avonturen we nog meer gaan beleven met hem. Hij is een super aanvulling geweest voor onze kudde! Hij voedt de jonge paarden op maar speelt ook erg veel met ze. Voor de rest leert hij alle anderen ook erg veel. Wij zijn heel blij met hem!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *